به گزارش خبرآنلاین، میزان انرژی مورد نیاز یک خودرو به عوامل مختلفی مانند وزن، نوع موتور، شرایط مسیر، الگوی شتابگیری و سرعت حرکت بستگی دارد. هنگامی که راننده با سرعتی بیشتر از حد مجاز حرکت میکند، خودرو معمولاً برای غلبه بر مقاومت هوا و ادامه حرکت به انرژی بیشتری نیاز دارد. در خودروهای دارای موتور احتراق داخلی، این افزایش انرژی مستقیماً به مصرف سوخت بیشتر و تولید حجم بالاتری از گاز دیاکسید کربن منجر میشود. دیاکسید کربن یکی از گازهای گلخانهای مهم است که تجمع آن در جو به گرمتر شدن زمین و تغییرات اقلیمی کمک میکند. بنابراین، انتخاب سرعت مناسب را میتوان علاوه بر یک رفتار ایمن، اقدامی مؤثر در کاهش مصرف انرژی و آلودگی محیط زیست دانست.
ایسنا در خبری نوشت:تغییر ناگهانی سرعت نیز بر کارایی خودرو اثر میگذارد. رانندگانی که با تغییر محدودیت سرعت یا وضعیت مسیر، بهطور ناگهانی شتاب میگیرند و سپس ترمز میکنند، بخشی از انرژی مصرفشده را هدر میدهند. اگرچه ارتباط میان سرعت بالا، مصرف انرژی و انتشار آلایندهها از مدتها قبل شناخته شده است، بررسی عددی این هزینهها در مقیاس یک کشور کار سادهای نیست. برای چنین ارزیابیای باید شمار بسیار زیادی از سفرها، مدت حرکت خودروها با سرعت غیرمجاز، قیمت سوخت و میزان انتشار دیاکسید کربن در نظر گرفته شود. محاسبه این ارقام میتواند نشان دهد که تغییر کوچکی در رفتار روزانه میلیونها راننده، در سطح ملی چه پیامدهای اقتصادی و زیستمحیطی بزرگی دارد.
بهارات جایاپراکاش و ویلیام نورثروپ، پژوهشگران دانشگاه مینهسوتا در آمریکا، مطالعهای را برای برآورد هزینههای ناشی از سرعت غیرمجاز انجام دادند. موضوع اصلی پژوهش آنان، بررسی مقدار سوخت، پول و انتشار دیاکسید کربنی بود که با رعایت محدودیتهای سرعت در سفر خودروهای سبک میتوان از هدررفتن آن جلوگیری کرد. منظور از خودروهای سبک در این مطالعه، وسایل نقلیهای با وزن حداکثر ۳۸۶۰ کیلوگرم، معادل ۸۵۰۰ پوند، بود. پژوهشگران همچنین بررسی کردند که حذف سرعت غیرمجاز چه مقدار به زمان سفر روزانه افراد اضافه میکند.
برای انجام این تحقیق، اطلاعات بیش از ۱۲۰ میلیون سفر انجامشده در جادههای آمریکا مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. این دادهها مربوط به چهار روز در سال ۲۰۲۱ بود و برای آنکه تفاوتهای فصلی تا حدی در بررسی لحاظ شود، از هر فصل یک روز انتخاب شد. محققان ابتدا مشخص کردند چه تعداد از سفرها دستکم یک مورد حرکت با سرعت بالاتر از حد مجاز داشتهاند و خودروها چه سهمی از زمان سفر را با چنین سرعتی طی کردهاند. سپس همان سفرها بهصورت محاسباتی و بدون سرعت غیرمجاز مدلسازی شدند. به بیان ساده، پژوهشگران مسیرها را تغییر ندادند، بلکه بررسی کردند اگر خودروها در همان سفرها همواره در محدوده سرعت مجاز حرکت میکردند، مصرف سوخت، هزینه، انتشار دیاکسید کربن و زمان سفر چگونه تغییر میکرد.
یافتههای پژوهش که در نشریه «Communications Sustainability» منتشر شدهاند، نشان دادند حدود ۴۲ درصد سفرهای بررسیشده دستکم شامل یک مورد سرعت غیرمجاز بودهاند. در سفرهایی که راننده از حد سرعت عبور کرده بود، خودروها بهطور متوسط حدود ۱۲ درصد از زمان سفر را با سرعت بالاتر از مقدار مجاز حرکت کرده بودند. مدلسازی همین سفرها بدون سرعت غیرمجاز نشان داد که در سراسر آمریکا میشد هر روز حدود ۲۵.۴ میلیون لیتر، معادل ۶.۷ میلیون گالن آمریکایی، سوخت صرفهجویی کرد. این کاهش مصرف با توجه به قیمت سوخت در روزهای بررسیشده، میتوانست هزینه روزانه مصرفکنندگان را حدود ۲۲ میلیون دلار کاهش دهد.
رعایت محدودیت سرعت همچنین میتوانست انتشار روزانه دیاکسید کربن را تقریباً ۵۷ هزار تن کمتر کند. در مقابل، زمان سفر هر فرد بهطور متوسط فقط حدود ۵۴ ثانیه در روز افزایش مییافت. برآورد سالانه نشان داد سوختی که با حذف سرعت غیرمجاز ذخیره میشد، با مصرف سالانه تقریباً ۵.۵ میلیون خودروی آمریکایی برابری میکرد. با در نظر گرفتن متوسط قیمت سوخت در سال ۲۰۲۱، یعنی ۳.۱۰ دلار برای هر گالن آمریکایی، ارزش صرفهجویی سالانه نیز بیش از ۶.۷ میلیارد دلار برآورد شد.
این یافتهها نشان میدهند زمانی که ممکن است یک راننده با سرعت بیشتر در طول روز به دست آورد، در مقایسه با هزینه جمعی این رفتار بسیار محدود است. افزایش متوسط ۵۴ ثانیهای زمان سفر برای هر نفر میتوانست با کاهش قابل توجه مصرف سوخت و آلودگی همراه باشد. البته این ارقام میانگینهایی در مقیاس گسترده هستند و به این معنا نیست که زمان همه سفرها دقیقاً به همین اندازه تغییر میکند. با این حال، نتایج نشان میدهند رعایت سرعت مجاز میتواند بدون نیاز به تغییر وسیله نقلیه یا استفاده از فناوری جدید، به کاهش هزینه خانوارها و انتشار دیاکسید کربن کمک کند.
۲۳۳۲۱۷
